o raporcie ministra Millera w sprawie przyczyn katastrofy smoleńskiej

Michał Sutowski: Jeśli przeanalizować szczegóły raportu, zbyt wiele nowego się w nim nie pojawiło. Złożone w całość rodzą jednak podejrzenie, że polskie państwo niespecjalnie zasługuje na swoją nazwę. Gdybym był np. „zmęczonym liberałem”, sprawa byłaby prosta – napisałbym felieton z prośbą do Komisji Europejskiej o objęcie nad Polską zarządu komisarycznego. Ponieważ czuję się lewicowym etatystą, mam już tylko ochotę płakać.

"nie da się porzucić własnych poglądów tylko dlatego, że wszystkich nudzą" T.Judt

fot. Magda Hueckel

Pomyślałam sobie o szlachetnym przedsiębiorstwie jakim jest nasze państwo i szlachetnym przedsięwzięciu jakim jest kariera w służbie cywilnej.
A przede wszystkim o niezwykłym silnym wiarygodnym ufnym rozsądnym i przebojowym podmiocie jakim jest każde [!] społeczeństwo oraz o tej zwykłej prostej mojej wierze w nie.

Weszłam na odpowiednie strony internetowe i zapoznałam się z Biuletynem Informacji Publicznej - zarówno Kancelarii Prezesa Rady Ministrów jak i Rady Ministrów. To wszystko w zgodzie z ustawą nr z dn. o jawności takowych informacji.
W związku z zagmatwaniem komunikacyjnym, którego stałam się ofiarą, ale również Dezinformacją skutecznie rozwijaną i eksponowaną przez wszelkie serwisy; podniesioną do rangi polityki instytucjonalnej - informuję, że nie zostałam zniechęcona i wciąż temat będę zgłębiała.
Pomimo wszelkich możliwych niechęci (często beztrosko przemilczanych) związanych z zatrudnianiem ARTYSTÓW w ramach służby publicznej oraz ich rzekomej niekompetencji w każdej sprawie - zakładam, że jest to jedna z opinii, z którą z całym przekonaniem warto polemizować.
Jeśli znalazłoby się na tej planecie choć kilku artystów o tak konkretnych (jak moje) sercach z poczuciem mocy (dodatkowo wiary w JAKŻE NIEWDZIĘCZNĄ służbę społeczną), zakładam że przyległa nam Kreatywność i wszelkie powołaniowe Przełamywanie Schematów mogłoby jedynie służyć społeczeństwu, a nie je destabilizować.

W ramach tego zagadnienia znalazły się również moje przemyśli dotyczące szeroko rozumianej aktywności politycznej - regionalnej, bo tak po bożemu się w tym kraju zaczyna. Chyba pierwszy raz poważnie tak myślę. Choć wciąż przecież nie.
Choć zaprawdę napomknę, że na myśl o polityce dokonuje się i zawsze dokonywał się samoistny autoskręt włosów pokrywających palce dłoni; zbyt szybko przeradzający się w autoskręt żeber.